Dystopische dictator dood

De kwaadaardige kobold Kim Jung-il is dood. Niemand zal er een traan om laten, een echte traan bedoel ik. Het volk van toneelspelers, dat het Noord-Koreaanse volk noodgedwongen is geworden (dat zal na een bevrijding een horde mooie films opleveren), huilt alleen tranen met krokodillentuiten. Terugkijkend op het leven van Kim Jung-il is er met uitzondering van zijn dood niets positiefs over hem te vertellen. Helaas reikte zijn invloed verder dan zijn eigen land. Want met de krankzinnige staatsterreur die hij van zijn vader had geërfd, heeft hij de genres “dystopische sf” en “horror” totaal uitgehold. Wat kun je als schrijver nog bedenken als je weet wat er in Noord-Korea gebeurt? De grootste op schrift gestelde gruwelen verbleken bij deze werkelijkheid. Voor genoemde fictiegenres wordt het hoog tijd dat er een einde komt aan de goelag die het land in feite nu is.

Advertisements