De H-bom | we trappen er met z’n allen weer in

De hypotheekrenteaftrek moet worden aangepakt. We roepen het allemaal, vriend en vijand. Met uitzondering dan van politieke opportunisten die het pas zullen roepen als zij weer een rondje “moslims pesten” kunnen binnenhalen. Een ding is me echter niet duidelijk: in geen enkel verhaal over de aanpak van de hypotheekrenteaftrek lees ik wat het doel is, en hoe het effect zal hebben. Daardoor staan mijn stekels al paraat voor actie. Als ik dan ook nog lees dat het vooral economen zijn die voor aanpak van de hypotheekrenteaftrek pleiten, dan staan al mijn stekels recht overeind.

Want waren het ook niet economen die mij tijdens mijn studie verzekerden dat wij in ons land helemaal geen landbouw en industrie meer nodig hebben? “Inderdaad meneer, wij kunnen in dit land allemaal leven van de dienstverlening”, was het antwoord van een professor economie op mijn enigszins sarcastisch bedoelde vraag.
Waren het ook geen economen die ons verzekerden dat het prima was om de groei te financieren met leningen, die in het jargon “krediet” worden genoemd? Juist door die groei zouden die leningen dan in de toekomst terugbetaald kunnen worden. Zijn het ook niet de economen die nu om het hardst roepen dat zij altijd wel gezegd hebben dat al dat lenen onverstandig was? Terwijl je ze in de jaren negentig daarover echt niet hoorde. En als er dan nog eens een econoom was die voorzichtig een waarschuwend vingertje hief, dan werd hij weggehoond door de collega’s en kon hij zijn carrière verder wel vergeten.
Waren het ook geen economen die ons alles hebben laten privatiseren? Omdat dat zo goed was voor de burger/consument. En wat een mooie resultaten hebben we daarvan. De spoorwegen zijn geprivatiseerd (min of meer). Dat merken we aan de prijs van het kaartje en aan de dienstregeling in de winter. De gezondheidszorg is geprivatiseerd. Met het gevolg dat je uren moet reizen voor een bepaalde behandeling. Maar goed, je kunt met de trein. Ook het ziekenfonds is geprivatiseerd. Nou moet ik eerlijk zeggen dat er veel mee mis was. Maar nu is er vanwege de kosten al bijna niets meer verzekerd. Chronisch zieken worden straks met zulke hoge kosten geconfronteerd, dat zij de blauwe pil niet eens meer kunnen betalen.
Een heleboel andere maatregelen die vanuit kostenoogpunt door economen werden bejubeld, pakken vaak desastreus uit. Laat ik de euro even buiten beschouwing, dan zijn daar de ov-chipkaart, de kabeltelevisie, de energiemarkt, telefonie, de betuwelijn, het pensioenstelsel, de schaalvergroting, noem maar op. De vrije markt blijkt op alle fronten vooral tot ongebreidelde oplichterij te hebben geleid. Waarvoor dan weer massa’s toezichthouders nodig zijn, die de kostenvoordelen verder uithollen.

Kortom, als economen roepen dat de hypotheekrenteaftrek moet worden aangepakt, dan weten we nu al wat ons te wachten staat. Vrijwel niemand zal meer een huis kunnen kopen. En huurwoningen zullen er niet zijn. Want als de overheid één ding heeft laten zien dan is het wel dat zij zulke grootschalige projecten als sociale woningbouw niet kan behappen. Dat wordt weer ouderwets dertig jaar wachten op een passende woning. Tegen de tijd dat je naar een kleine aanleunwoning wilt, krijg je eindelijk de ruime eengezinswoning die je dertig jaar eerder zo hard nodig had. Vraag nog eens aan een bejaarde hoe de woningmarkt in de jaren vijftig in elkaar zat. Dan krijg je een idee.
Mijn advies: luister in godsnaam niet naar economen, NOOIT. De hypotheekrenteaftrek kan best hervormd worden. Rijken hebben het helemaal niet nodig bijvoorbeeld. En onnodige risico’s mogen best worden uitgesloten. Maar het systeem als zodanig dient een doel. En dat doel bestaat nog steeds. Het heet passende woonruimte voor de burger.

Maak van het H-woord geen H-bom.

Als de overheid ergens op wil besparen, laat zij dan een numerus fixus instellen op de studie economie. 100 nieuwe studenten per jaar is meer dan genoeg. En bestudering van de vraagzijde wordt weer een verplicht onderdeel.

Advertisements

Job Cohen efficient weggetreiterd

In zo’n tijd leven we nu. Hebben we eindelijk een politicus in de tweede kamer die tot op het bot eerlijk en rechtschapen is, die het verdomt om spelletjes te spelen, die genuanceerd met de complexe werkelijkheid omgaat, en dan staan we toe dat hij vertrekt. Omdat we kennelijk toch liever leugens hebben die niet waargemaakt kunnen worden, omdat we liever geloven dat het niet aan onszelf, maar aan anderen ligt, omdat we kicken op een tweede kamer die als een vechtende kluwen over het binnenhof rolt. Het doet me denken aan het schoolplein vroeger, waar de kinderen die in wezen aardig waren, maar geen grote bek hadden, werden weggetreiterd door het schorem van de straat. Dat toen overigens ook al in de brievenbus durfde te pissen. Dikkie heette het falderapes in mijn tijd, Geertje heet de treiterharses van nu.

De kernpunten van de PVV nader bezien

De enige, echte Tea Party politicus van ons land, Geert, was weer danig in het nieuws. Hetgeen mij ertoe bracht om de hoofdpunten uit zijn partijprogramma op een rijtje te zetten.
1) Anti-Islam.
2) Hypotheekrenteaftrek moet blijven
3) AOW moet blijven
4) Tegen de PvdA, links, intellectuelen, grachtengordel, kunst, opleiding, enz.
Sorteer de vette letters iets anders en er staat HAAT. Is dat nou toeval? Hij heeft het ook altijd over “haatbaarden”. Een typering waar ik mij overigens wel in kan vinden. Toch denk ik niet dat het opzet is. Daardoor is het des te veelbetekenender.