Dystopische dictator dood

De kwaadaardige kobold Kim Jung-il is dood. Niemand zal er een traan om laten, een echte traan bedoel ik. Het volk van toneelspelers, dat het Noord-Koreaanse volk noodgedwongen is geworden (dat zal na een bevrijding een horde mooie films opleveren), huilt alleen tranen met krokodillentuiten. Terugkijkend op het leven van Kim Jung-il is er met uitzondering van zijn dood niets positiefs over hem te vertellen. Helaas reikte zijn invloed verder dan zijn eigen land. Want met de krankzinnige staatsterreur die hij van zijn vader had geërfd, heeft hij de genres “dystopische sf” en “horror” totaal uitgehold. Wat kun je als schrijver nog bedenken als je weet wat er in Noord-Korea gebeurt? De grootste op schrift gestelde gruwelen verbleken bij deze werkelijkheid. Voor genoemde fictiegenres wordt het hoog tijd dat er een einde komt aan de goelag die het land in feite nu is.

Advertisements

De wonderlijke visie van Fleur Agema

Onlangs las ik ergens deze uitspraak van Fleur Agema: “Een PVV’er is toch iemand die – daar selecteren we op – de wil heeft om die elite af te breken.” Voor zij deze zin uitsprak had zij het gehad over de bestuurlijk-politieke elite die elkaar baantjes toespeelt. Later beweerde zij dat zij hoopte met hulp van VVD en CDA deze elite in te kapselen. Een wonderlijke visie. Immers VVD en CDA spelen al sinds politieke heugenis de hoofdrol in het bestuurlijk-politieke baantjescircuit. Met een sterke bijwagenrol voor de PvdA. En daar wringt natuurlijk de schoen. De PVV wil van de PvdA’ers in de elite af en die vervangen door PVV’ers die zich daar als rand-VVD’ers prima zullen thuisvoelen.

Overigens is de strijd tegen de bestuurlijke elite niet zonder gevaar. In het verleden is deze strijd meermalen gevoerd, waarna er soms inderdaad een nieuwe elite aantrad. Ik noem een paar grote namen: Jozef Stalin, Adolf Hitler, Mao Tse-tung, Pol Pot. Dan toch maar liever de rotte plekken uit de huidige elite snijden en de goeden laten zitten. En dat die mensen gestudeerd hebben is helemaal niet verkeerd. Als het landsbestuur gebaseerd zou zijn op een politiek programma dat tijdens een verjaarspartijtje is ontstaan (bijv: ze mosten al die boeven opsluiten en de sleutel weggooien), zouden we al snel met voornoemde, grote leiders opgescheept zitten. En die raak je niet kwijt met verkiezingen.

Het liberalisme is dood

Althans in de VVD. In de column van Arnon Grunberg (Volkskrant) las ik dat de fractievoorzitter van de VVD in NRC Handelsblad kernachtig heeft samengevat waar de VVD voor staat: degelijke financiën en meer politie op straat. Niet alleen herken ik hierin niets meer van de oorsprong van het liberalisme, “gelijke ontplooiingskansen voor iedereen” , maar bovendien roept het een benauwend beeld op. We weten intussen wel dat de VVD gruwt van staatsuitgaven. Maar het op orde brengen van de staatsbegroting zou toch op zijn minst een hoger doel moeten dienen. In elk geval hoger dan “het gezond maken van de economie”. Daarbij komt dan nog die eeuwige leugen van “meer politie op straat”. Want als je goed naar de politiebonden luistert, wordt er nu gewoon keihard bezuinigd op de politie. Ook hier wint de mercantiele schraapzucht van de Hollandsche koopman het weer van het verlangen naar een halve politiestaat.

De VVD is inderdaad de partij van de rijke patjepeeërs geworden. Door meer mensen in armoede te storten, wordt de glans van met dubieuze middelen verkregen rijkdom vergroot. Zo hoeven de rijken minder te graaien hetgeen per saldo tot besparingen voor de maatschappij als geheel leidt. Dankzij het voortdurend roepen om meer blauw op straat krijgen die rijken ook nog eens een gevoel van veiligheid, alweer terwijl het niets kost. Dat moet je de VVD toch nageven, men zorgt goed voor de achterban. Nog even en de VVD  zal kartelvorming gaan aanmoedigen om de economische groei te bevorderen. Al met al is het geen wonder dat Groen Links in liberale richting is opgeschoven. Iemand zal de liberale kar toch moeten trekken.